آزمایشگاه

UA یا استفاده از dipstick

آزمایش بندیکت برای تشخیص ترکیباتی احیا کننده ی تقطیر مونوساکاریدها در ادرار

آزمایش اسید سولفوسالیسیلیک برای تشخیص پروتئین در ادرار

آزمایش پیرامیدون برای تشخیص خون در ادرار

آزمایش روترا برای تشخیص اجسام کتونی

تئوری آزمایشات ادرار

ترکیبات و مواد دفعی حاصل از متابولیسم پروتئین ها در اسیدهای نوکلئیک نظیر اوره، اسید اوریک، کراتینین و... و همچنین متابولیسم های دفعی داروها، سموم و .... که حلالیت خوبی در آب دارند از طریق کلیه ها از خون تصفیه شده و در ادرار رفع می گردند.

این آزمایشات تجزیه ادرار(Urin Analysis→UA) نام دارند که باید ناشتا انجام پذیرند و شامل موارد زیر است:

1-رنگ و ظاهر: رنگ ادرار باید زرد روشن باشد ولی با توجه به رنگدانه های ادرار ممکن است از بی رنگ تا  کهربایی  تغیر پیدا کند.رنگ ادرار باید روشن و شفاف باشد.

2-وزن مخصوص(چگالی) :در حلالیت طبیعی چگالی ادرار بین 1.005 تا 1.03 متغیر است.

3-PH: PH طبیعی ادرار بین 5 تا 8 می باشد.

4-ترکیباتی که در ادرار طبیعی وجود ندارند شامل موارد روبرو می باشند← اجسام کتونی، پروتئین، گلوکز، نیتریت ها، گلبول های قرمز و سفید خون

5-اوروبیلی نوژن: کمتر از 17 میکرو مول بر لیتر

6- بیلی روبین: حداکثر 3 میکرو مول در لیتر 

dipstick: نوار پلاستیکی به نام dipstick در طول خود دارای معرف هایی برای شناسایی پروتئین، قند، خون، ; کتون، PH و... هستند و به صورت نیمه کمی مواد فوق را نشان می دهد.

آزمایش UA یا استفاده از dipstick:

حدود 3^ml ادرار را در یک لوله آزمایش بریزید و یک نوار UA را طوری درون آن قرار دهید که کل معرف های طول نوار با ادرار آغشته شوند.نوار را خارج کنید و الگوی تغییر رنگ معرف ها را با الگوی ارائه شده روی جعبه نوارها مقایسه کنید

آزمایش بندیکت برای تشخیص ترکیباتی احیا کننده ی تقطیر مونوساکاریدها در ادرار: 

0.5^ml ادرار را در یک لوله آزمایش بریزید

2^ml معرف بندیکت به آن اضافه کنید

لوله را برای 5 تا 10 دقیقه در بن ماری قرار دهید.ظهور رنگ قرمز آجری نشانه ی وجود قند در ادرار است (اول رنگ آن سبز خواهد شد و کم کم به رنگ آجری در میاید.اگر بعد از حتی 10 دقیقه هنوز آجری نبود و سبز مانده بود ولی رگه هایی از رنگ ناخالصی داشت بازهم حرارت دهید.)

آزمایش اسید سولفوسالیسیلیک برای تشخیص پروتئین در ادرار:

2^ml محلول ادرار را در لوله آزمایش بریزید

1^ml محلول اسید سولفوسالیسیلیک 20% را به آرامی و از جدار لوله به محلول اضافه کنید.

تشکیل رسوب سفید نشانه ی وجود پروتئین است(کدر شدن محلول نشانه ی تشکیل رسوب است)

آزمایش پیرامیدون برای تشخیص خون در ادرار:

تئوری:

گلبول های قرمز خون دارای هموگلوبین هستند.گروه پروستتیک موجود در هموگلوبین کد هِم(Heme) نام دارند، دارای خاصیت پراکسیدازی می باشد که قادر است پراکسید هیدروژن را تجزیه کند.رادیکال های آزاد ناشی از آب اکسیژنه، پیرامیدون را اکسید گرده و رنگ آن را به آبی تغییر می دهند.

روش کار:

2^ml محلول ادرار را در یک لوله آزمایش بریزید

2^ml محلول الکلی پیرامیدون 10% به آن اضافه می کنید(محلول الکلی پیرامیدون باید تازه تهیه شود)

5 قطره اسید استیک به لوله اضافه کنید

3 قطره آب اکسیژنه 20% را به آن اضافه کنید

مخلوط درون لوله را خوب تکان دهید←رنگ آبی مایل به بنفش نشانه ی حضور خون در ادرار است.در ابتدا ممکن است رنگ آبی مایل به بنفش کم باشد اما بعد از چند دقیقه پررنگ می شود

آزمایش روترا برای تشخیص اجسام کتونی:

تئوری:

اجسام کتونی، محصول کاتابولیسم چربی ها می باشد.در شرایطی نظیر دیابت که کاتابولیسم چربی ها افزایش میابند، تولید اجسام کتونی زیاد شده و در ادرار دفع می گردند.

اجسام کتونی در محیط قلیایی در مجاورت نیترو پروسید سدیم رنگ ارغوانی ایجاد می کند

روش تهیه ی معرف روترا:

1^g نیترو پروسید سیدم را با 20^g سولفات آمونیوم مخلوط کرده و در یک هاون بسایید.(معرف روترا را در یک شیشه ی تیره رنگ در بسته باید نگه داری کرد.)

روش کار:

0.5^g  معرف روترا را در یک شیشه ساعت بریزید  و 2 قطره ادرار روی آن بچکانید.رنگ ارغوانی(صورتی مایل به بنفش) نشانه ی وجود کتون در ادرار است.

کلیپ های صداگذاری فارسی زیست، ژنتیک و...

کانال تلگرام:
https://t.me/biology_clip

Instagram: @biology.clip